María Del Castillo Sucerquia

Β’ Α, πώς ενώνομαι γλυκά με τον ήχο του ασανσέρ να σε υποδεχτώ, πώς περνάω κρυφά πάνω από τον φράχτη των ματιών, πώς φυτεύω σκιές στους τοίχους, τρυφερά τα ερωτευμένα μέλη. Καθώς σε παίρνω θίασος μικρών πουλιών με συναντά. I. Oh, cuán dulcemente me uno al sonido del ascensor para darte la bienvenida. Me elevo por encima de la valla de ojos, planto sombras en las paredes amando con ternura al gentío. Mientras te llevo del brazo, una tropa de pájaros se encuentra conmigo. Η’ Ακούω τα κλαδιά σου...
  • agosto 30, 2022
  • 0 Comentarios
Leer más
ΣΤΟΥ ΞΥΡΑΦΙΟΥ ΤΗΝ ΚΟΨΗ Μπόλιαζε η σπίθα το προσάναμμα στις παρυφές της στάχτης. Η φλόγα ξεπετάχτηκε και φώτισε τους τοίχους. Έπινα το νέκταρ της ζωής στου ξυραφιού την κόψη. Στις λαβωμένες Κυριακές φούντωναν τα κυκλάμινα. Τι κι αν ο χρόνος με προσπερνά σαν το απόλυτο μηδέν, έζησα την Ανάσταση απ’ των κεριών τις στάλες. EN EL FIJO DE LA NAVAJA La chispa saltó del encendedor de los bordes, las cenizas Voló la llama y alumbró las paredes Bebí el néctar de la vida en el filo de la navaja...
  • agosto 9, 2022
  • 0 Comentarios
Leer más
ΙΘΆΚΕΣ Θέλω να ζήσω μοναχός Τη σύνταξη αν πάρω Να’μαι στο δάσος κυνηγός Να μη φοβάμαι χάρο. Σε ένα γραίκι πέτρινο Τριγύρω μου αγρίμια Και για τροφή μου κάστανα Μανιτάρια και βελανίδια. Να ημερέψω τα θεριά Τσακάλια και αρκούδες Να μου κρατάνε συντροφιά Λαγοί και αλεπούδες. Μέσα στο κρύο στο χιονιά Να πίνω το καφεδάκι μου Με όλα της φύσης τα στοιχειά Έτσι θέλω την Ιθάκη μου. ÍTACA quiero vivir como un monje si consigo la pensión ser un agricultor en el bosque no temer a la alegría vivir...
  • febrero 28, 2022
  • 0 Comentarios
Leer más
Categorías