Traducción: María Del Castillo Sucerquia

BLANKET FORT Pandemic Poem, 2020 My son calls from his glassy high-rise on FaceTime to show me the blanket fort he and his girlfriend built the night before. Outside, the doors of the world had shut, orange tape crisscrossed playgrounds, and balconies spilled with singing. Inside apartment five was a fraying blue sheet for sky spread over couch cushions and Amazon boxes. He told me they propped pillows underneath to watch a movie online, talked about what to order for dinner, and where they were going to work out...
  • 13 enero, 2023
  • 0 Comentarios
Leer más
KISSED I am fifteen, smoking in a hay barn with a boy I hardly know, the day stretched behind us, the fall of evening passing shadows through gaps in corrugated tin. It is madness, this risk too far, as I taste the smoke-spill on his mouth and wonder at the old man’s dog outside on the concrete, untroubled by the fading light. BESADA Tengo quince, fumo en un granero de heno con un chico que apenas conozco. El día se alarga detrás de nosotros, la caída de la tarde...
  • 16 diciembre, 2022
  • 0 Comentarios
Leer más
HELLO KITTY BACKPACK — Ajo, Arizona I came upon you twelve miles from the nearest paved road. Prim magenta bow above one ear unblinking face tipped up into the sun from your peppermint pink zippered pocket. Kitty, surely you must know all things in the desert fade and crack but you seem serene one paw raised, a demure shrug. It’s one-hundred-and-ten degrees today hushed but for the pulse in my ears the clink of a kicked rock. You are so petite. A change of clothes, a liter water bottle...
  • 16 noviembre, 2022
  • 0 Comentarios
Leer más
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΘΝΟΣ Τινάζουν τη νύχτα απ΄ τα μαλλιά τους. Τακτοποιούν τα στρωσίδια∙ μισή κουβέρτα επάνω, μισή κουβέρτα κάτω. Τώρα διπλώνουν τη στρωμνή∙ παρειές από χαρτόνια συσκευασίας. Κι΄ ύστερα αφήνουν την πλατεία∙ ξεχύνονται στους δρόμους. Νεαρές λέξεις διασκελίζοντας τις συμβάσεις του κόσμου. Και παραμάσχαλα το προσκεφάλι∙ μια αλλαξιά ηπείρους στη νάιλον σακούλα. NACIÓN GLOBAL Sacuden a la noche por el pelo. Arreglan las sábanas, mitad manta arriba, mitad manta abajo. Ahora, doblan el colchón, y cierran las lengüetas de las cajas de cartón. Luego, abandonan la plaza, se dispersan en...
  • 10 noviembre, 2022
  • 0 Comentarios
Leer más
ΗΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ αγαπάμε αυτό που μας κάνει άντρες και γυναίκες παιδιά της ηλικίας πατέρες του εαυτού μας ένα δέντρο που φύτεψε ένας πρόγονος και το λατρέψαμε γιατί είχε μέσα του βροχή και αίμα και δίπλα σπείραμε φυτά και προσδοκίες και βάλαμε στοιχήματα με τον εαυτό μας κι ύστερα ένας άντρας χλωμός σαν άρρωστος ήλιος μας πλησιάζει κουβαλώντας στην πλάτη μια νταμιτζάνα κρασί φορώντας τα παπούτσια και τις κάλτσες του νεκρού πατέρα PRINCIPIO Y FINAL DEL AMOR amamos lo que nos hace hombres y mujeres niños...
  • 26 octubre, 2022
  • 0 Comentarios
Leer más
ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΜΕΡΑ Τα συναισθήματα, πέρα από το όνειρο Κλειδωμένα… Στα μονοπάτια του χρόνου, τα σύνορα, παραβιασμενα. Από την αρβύλα του πόνου πατημένα…. Από την αδικία γίνανε παλάτια γκρεμισμενα… Συννεφιασμενα βλέμματα, πνίγηκαν στα δάκρυα τους. Στου φεγγαριού την μαύρη, πλευρά εγκλωβίστηκαν τα όνειρα τους, ψάχνοντας την άσπρη μέρα. Η αλήθεια φωνάζει μπροστά τους αλλά ο φόβος διώχνει το βλέμμα πιο πέρα…. Άδικες ενοχές σπάνε τα δεσμά, τίμιες φωνές πετάνε μακριά, Πρέπει να ακουστούν. Δεν έφταιξαν πουθενά… Άθελά μας γυρίζουμε πίσω της μνήμης το βλέμμα. Στις μεγάλες νύχτες, που έπνιξαν το...
  • 26 septiembre, 2022
  • 0 Comentarios
Leer más
Τις είδα τις σιωπές σου.. τις είδα φυτεμένες σε γλάστρα με κόκκινα, ροζ, λευκά γεράνια.. Σ’ένα πέρασμα απ’το παράδεισο ψιθύρισα τ’όνομά σου… Μοσχομύρισαν κατακαλόκαιρο!!! VI TUS SILENCIOS plantados en una jardinera con geranios rojos, rosados y blancos… En un pasaje del cielo susurré tu nombre ¡Olían a verano! Αργά το βράδυ κοντά μεσάνυχτα, ίσως και να ξημέρωσε δε θυμάμαι… Οι στίχοι χόρευαν δαιμονισμένοι στο μυαλό μου το κλάμα δίπλα μου κι αυτό βουβό αναζητούσε μία διέξοδο… Ανασηκώθηκα λαχανιασμένη… τους κέρασα βότκα πορτοκάλι, κατέβασα ολόγιομο φεγγάρι στα πόδια τους, γονάτισα,σπάραξαν...
  • 20 septiembre, 2022
  • 0 Comentarios
Leer más
וְהִתְפַּיְּסוּת * מִדֶּחִי אֶל דֶּחִי חֶרֶשׁ לִשְׂפָתַיִךְ לְזִכְרוֹנוֹת הוֹלְמִים בְּסֹמֶק לְחָיַיִךְ כְּמַדְרִיגָל שֶׁל גֶ’זוּאָלְדוֹ קוֹרֵעַ קוּרַיִךְ. * אַךְ בְּבֵית אִמִּי, זִכְרוֹן פָּנַיִךְ מְרוֹמֵם נַפְשִׁי, שׁוּב מִטְפַּחַת וּבְאֵר וְלַהַט הַדְּלִי. לִלְחֹם בְּלַחַשׁ אַהֲבָה שָׁב אֶל סוּפוֹתַיִךְ. * נוֹסֵךְ נֶרוּדָה עַל עוֹרֵךְ נַפְשִׁי נִשְׂרֶפֶת עַד גַּלִּים עַד מִן הַמַּסָּע שָׁבוֹת הַצִּפֳּרִים, לְבוּשָׁה תַּחֲרָה אַתְּ נִצְמֶדֶת אֶל הַקִּיר. * וְשׁוּב כֶּשֶׁף מִלִּים מֵעִיב עַל הַלֶּטֶף אַךְ קוֹלוֹ שֶׁל אִיגְלֶסְיָאס מְגַשֵּׁר בֵּינֵינוּ וּכְעָנָף נִכְסָף לְצִפּוֹר מַמְתִּין בַּמִּטָּה לְגוּפֵךְ. * בִּמְרִירוּת קָפֶה אֶל יוֹם נוֹלָד אַתְּ פּוֹעֶמֶת בְּתוֹכִי כְּאֵדִים עוֹלִים מִיָּם וְעִמָּם תְּשׁוּקַת רַקֶּפֶת....
  • 23 agosto, 2022
  • 0 Comentarios
Leer más
THE APACHE AND A POET A long time ago, when the Spanish first encountered the Apache, whom they called Querechos, the Apache managed to capture five Spaniards, and they did to four of them what they always did to their enemies, and when they were about to do the same to the fifth man, their medicine man warned the Apache chief that the man they were about to execute was what the Spaniards called “poet”, which was similar to what a “medicine man” was to the Apache. It was...
  • 13 junio, 2022
  • 0 Comentarios
Leer más
SOPRON I’ve come here eighteen in awe of your churches your cobblestone streets and your clip- clopping horses in love with K. her body melting merging with my own while outside your soldiers with their guns strapped lazily under arm remind me that my parents (once young themselves) fled across your marsh field while bullets grazed the night sky and Russian tanks roamed Budapest where the statue of Stalin lay in ruins. SOPRON he venido aquí dieciocho veces me asombran tus iglesias tus calles empedradas y tus caballos de...
  • 10 junio, 2022
  • 0 Comentarios
Leer más
Categorías